تا پدر یک چیزی می گوید، مادر یک چیزی می گوید، از کوره در نرویم. زود نرنجیم، قهر نکنیم زود. این را من از قول بزرگان خود عرض می کنم، آدمی که زود رنج است، هیچی نمی شود.
امام سجاد علیه السلام در صحیف سجادیه فرمود، اگر پدر و مادرت کوتاهی کردند، اگر تندی کردند اگر هتک کردند، ببخش آن ها را. هی نگو بچه که بودیم بین من و خواهرم فرق گذاشتید، حضرت می فرماید که ببخش آن ها را. اگر نبخشی، می خواهی قصاص کنی؟! دعای بیست و چهار صحیفه را ببینید. می خواهی قصاص کنی؟ می خواهی تو هم تندی کنی؟ نمی گویی این همه زحمت کشیده اند؟ حداقل پانزده شانزده سال خودت که نمی فهمیدی چه اتفاقی در حال افتادن است. فقط می خوردی و می خوابیدی و لباس برایت می خریدند و این ها. پس آن ها چی می شود؟ پس این همه سختی کشیدن ها برای تربیت تو چه می شود؟ پس این همه زحمتت را کشیدند که اینور نروی، آنور نروی، زیر ماشین نروی چه می شود؟ حضرت فرمود ببخش آن ها را و از خدا بخواه به خاطر این ببخش شما، گناهان شما را ببخشد. «اِرحم تُرحَم».