اول خودت را بساز:
یک آقایی پیش یکی از عرفا حاضر شده بود و عرض کرده بود که آقا، اینجای کشور مشکل دارد، آنجای کشور مشکل دارد. ایشان فرموده بود فکر کن فعلا خودت هستی و هیچ کسی نیست. فعلا به درد خودت برس. فعلا خودت را درست کن. آخر این همه لشکر…سیاهی لشکر که نمیخواهد خدا. یک نفر آدم میخواهد که وجودش بتواند شهری را تکان بدهد. فرموده بود فکر کن فعلا خودت هستی و هیچ کسی نیست. فعلا به درد خودت برس. خدا از غیب خیلی برکات دارد که میدهد. (و لو انَّ القُری آمنوا و اتقوا لفتحنا علیهم برکاتمن السماء و الارض). اگر تقوا پیشه کنید و گناهان را کنار بگذاریم. یعنی ما تصمیم بگیریم حقیقتمان اهل گناه نباشیم، خدا گفته است شما اهل گناه نباشید، باقیِ آن با من. (لَفَتحنا علیهم برکات من السماء و الارض) از آسمان و زمین برکات میآید.
لَوْ أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ کَانَتَا عَلَى عَبْدٍ رَتْقاً ثُمَّ اتَّقَى اللَّهَ لَجَعَلَ لَهُ مِنْهَا مَخْرَجاً وَ رَزَقَهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ.
اگر آسمان ها و زمین راه را بر بنده اى ببندند و او تقواى الهى پیشه کند، خداوند حتما راه گشایشى براى او فراهم خواهد کرد و از جایى که گمان ندارد روزى اش خواهد داد.
در بخش مقالات بخوانید:
- معناشناسی تقوا